Woensdagmiddag werden we verwacht op het consultatiebureau waar Noor weer is goedgekeurd. Inmiddels is zij 76 centimeter lang en 10.615 gram zwaar, heel netjes dus. Ze mocht haar pincetgreep laten zien (ging prima met en propje, maar met rozijntjes toch nog altijd beter :-) ), ze heeft lekker gebrabbeld tegen de verpleegkundige Barbara en laten zien dat ze wat eenkennig is (toen de arts binnenkwam om haar longen te beluisteren). Ze kreeg twee prikken; bij de tweede huilde een paar tellen en verder hebben we niets aan haar gemerkt.

Het gaat ook weer prima met Noor. Ze is echt een vrolijke baby, ze lacht en babbelt volop. Ze zegt al “mama, papa, daa (voor dag), ja, nee, mmm en bah” . Met klap eens in je handjes kan ze meeklappen, haar handjes op haar hoofd doen en de handjes in de zij en meewiebelen met “zo varen de scheepjes voorbij”. Al doet ze dat meestal niet allemaal achterelkaar. Ook met “hoera” steekt ze niet altijd haar handjes in de lucht en zwaaien doet ze ook niet op commando ;-) Noor zou erg graag willen gaan staan, maar ze weet alleen nog niet helemaal hoe dat moet. Ze oefent veel met het staan op handen en voeten en ze probeert zich overal aan op te trekken of duwen. Op zaterdag 6 maart wist ze zich voor het eerst op te trekken tot staan .. aan de oven :-s.